Τ.Κ. Τριλόφου

Η εμφάνιση του χωριού Τρίλοφο πραγματοποιείται μία δεκαετία μετά την επανάσταση του 1821. Πολλοί από τους κατοίκους των ιστορικών και ένδοξων χωριών Λιμποβίσι (πατρίδα των Κολοκοτρωναίων) και Αρκουδόρεμα, τα οποία διαδραμάτισαν σπουδαίο ρόλο στην απελευθέρωση της Ελλάδος από τον τουρκικό ζυγό, αποφασίζουν να αφήσουν τον τόπο τους και να μεταφερθούν λίγο νοτιότερα, σε εδάφη πιο γόνιμα και με χαμηλότερο υψόμετρο. Η τοποθεσία και το όνομα του χωριού αλλάζουν, όμως η ιστορία του χωριού και των ηρώων του παραμένει η ίδια.

Έτσι λοιπόν κατά την δεκαετία του 1830, μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, και ύστερα από την υπόδειξη του Αρχιστράτηγου του αγώνα Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, πολλές από τις οικογένειες (μεταξύ των οποίων και πολλές οικογένειες των Κολοκοτρωναίων) των δύο χωριών μετεγκαταστάθηκαν στη σημερινή τοποθεσία του χωριού Τρίλοφο με σκοπό να βρουν πιο γόνιμα εδάφη. Το Λιμποβίσι με υψόμετρο 1200 περίπου μέτρων δεν ευνοούσε την καλλιέργεια του εδάφους, ενώ το Τρίλοφο με υψόμετρο 550 μέτρων προσφερόταν για εκμετάλλευση.

Ως εκείνη την περίοδο η τοποθεσία και τα εδάφη της περιοχής του σημερινού Τριλόφου χρησιμοποιούνταν ως βοσκοτόπια και για τις καλλιέργειες των κατοίκων των δύο χωριών κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Το 1861 χτίστηκε η εκκλησία του χωριού (Αγίου Ιωάννη Προδρόμου) η οποία και γιορτάζει κάθε χρόνο στις 8 Μαΐου. Μέχρι και πριν από μερικά χρόνια μετά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας ακολουθούσε πανηγύρι.

Μετά το 1870 ελάχιστες οικογένειες είχαν παραμείνει στο Λιμποβίσι και το Αρκουδόρεμα ενώ ο Τρίλοφος αριθμούσε γύρω στις 60 οικογένειες (περίπου 300 κατοίκους). Το Λιμποβίσι ερήμωσε το 1880 και το Αρκουδόρεμα το 1910, όμως οι κάτοικοι του Τριλόφου μάζευαν ακόμα τις σοδειές των δένδρων του Λιμποβισίου (κυρίως καρυδιών) ως τη δεκαετία του 1930.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι σύμφωνα με την τοπική παράδοση οι κάτοικοι του Τριλόφου θέλησαν να μεταφέρουν την καμπάνα του Λιμποβισίου στη νέα εκκλησία του Τριλόφου μα δεν τα κατάφεραν. Όταν τοποθέτησαν την καμπάνα πάνω στο γαιδούρι που θα την μετέφερε, το γαιδούρι δεν κουνιόταν από τη θέση όσο και αν προσπαθούσαν να το τραβήξουν. Θεωρήθηκε τότε σημάδι και έτσι τοποθέτησαν ξανά την καμπάνα στη θέση της έξω από την εκκλησία του Λιμποβισίου (Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος) όπου και βρίσκεται ως σήμερα.

Σε όλους τους πολέμους, από την επανάσταση του 1821 έως και τη σύγχρονη ιστορία, από το Τρίλοφο πολέμησαν για την Ελλάδα αρκετοί αξιωματικοί και στρατιώτες. Ενδεικτικά αναφέρεται πως στους Βαλκανικούς πολέμους (1910 – 12) πήραν μέρος 5 στρατιώτες στο 11ο σύνταγμα πεζικού Ιωαννίνων και Θεσσαλονίκης. Στον Α΄ παγκόσμιο (1917 – 22) πολέμησαν στο αλβανικό μέτωπο 15 στρατιώτες εκ των οποίων οι 5 έπεσαν στη μάχη και στον Μικρασιατικό 2 στρατιώτες εκ των οποίων ο ένας σκοτώθηκε. Στον Β΄ παγκόσμιο (1940 – 44) συμμετείχαν 20 περίπου άτομα εκ των οποίων ένας Ανθυπολοχαγός και τρεις στρατιώτες οι οποίοι έπεσαν νεκροί. Τέλος κατά τη διάρκεια του εμφυλίου (1947 – 49) ενεπλάκησαν 10 άτομα εκ των οποίων 8 σκοτώθηκαν. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την διάρκεια του Β΄ παγκόσμιου πολέμου οι κάτοικοι του Τριλόφου έκρυβαν από τους Γερμανούς και Ιταλούς στρατιώτες τρόφιμα και άλλα αγαθά και ζώα σε καλύβες μέσα στο δάσος ανατολικά του χωριού.

Παρακάτω αναφέρονται τα ονόματα ορισμένων πατριωτών που πολέμησαν για την υπεράσπιση της πατρίδας: Παλαβός Γεώργιος, Σπυρόπουλος Σπύρος, Γκαρδιακός Άγγελος, Στασινόπουλος Αθανάσιος, Κουτσούνης Δημήτριος, Ηλιόπουλος Πάνος, Σπυρόπουλος Βασίλης, Σπυρόπουλος Γιάννης, Γαρατζόγιαννης Πέτρος, Οικονομόπουλος Σπύρος, Οικονομόπουλος Δημήτρης, Κωνσταντόπουλος Θεόδωρος, Κωνσταντόπουλος Γεώργιος, Κολοκοτρώνης Γεώργιος, Κουτσούνης Γεώργιος, Γεωργόπουλος Κωνσταντίνος, Κωνσταντόπουλος Δημήτρης, Κωνσταντόπουλος Γιάννης, Λαμπρόπουλος Λάμπρος, Στασινόπουλος Κώστας, Παναγόπουλος Χρήστος, Οικονομόπουλος Θοδωρής, Στασινόπουλος Νικήτας, Παναγόπουλος Ντίνος, Γκαρδιακός Αλέκος, Γκαρδιακός Γιώργος, Κουτσούνης Κωνσταντίνος, Κουτσούνη Μαριγώ, Οικονομοπούλου Γεωργία, Δημάκης Ηλίας, Γκαρδιακού Μαρίνα, Στασινοπούλου Ελένη.

Τυχόν παράληψη κάποιου ονόματος καθώς και ο ακριβής αριθμός των παλικαριών του αρχιστράτηγου του 1821 Θεόδωρου Κολοκοτρώνη οφείλεται σε μη επαρκή στοιχεία επί του θέματος.

Το 1965 έγινε μεγάλος σεισμός με επίκεντρο κοντά στο χωριό. Το 1966 ακολούθησε και δεύτερος σεισμός με επίκεντρο το ίδιο το χωριό. Οι δύο σεισμοί είχαν ως συνέπεια να γκρεμιστούν τα παλιά πετρόχτιστα σπίτια του χωριού που είχαν κτιστεί από το 1830. Ελάχιστα σώζονται μέχρι σήμερα. Το 1967 ξεκίνησε η ανοικοδόμηση των κατοικιών με τη βοήθεια της ΜΟΜΑ.

Το δημοτικό σχολείο του χωριού πρωτολειτούργησε κατά την δεκαετία του 1930 με 50 παιδιά. Το 1961 το δημοτικό σχολείο λειτουργούσε με 25 μαθητές, ο αριθμός των οποίων σταδιακά μειωνόταν. Έφτασε τα 6 παιδιά το 1980 για να κλείσει τελικά το 1983.

Αυτοδιοικητικά το χωριό ανήκει ως Τοπική Κοινότητα στον Δήμο Μεγαλόπολης βάσει του καλλικρατικού νόμου. Στην Τοπική Κοινότητα Τριλόφου υπάγεται και ο Οικισμός του Παλαιομοιρίου. Το χωριό αριθμεί 53 κατοίκους μαζί με τους κατοίκους του Οικισμού Παλαιομοιρίου σύμφωνα με τα στοιχεία της τελευταίας απογραφής της ΕΛ.ΣΤΑΤ. το 2011 (35 κάτοικοι στο Τρίλοφο και 18 κάτοικοι στο Παλαιομοίρι). 

Address: τριλοφος,22200
DirectionsAddress

Έκθεση εικόνων

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τ.Κ. Σούλου Τ.Κ. Τριποτάμου »